Zaszczycam ten serwer swoją obecnością już od jakiegoś czasu i miałem okazję zajrzeć głęboko w otchłań ludzkiej niekompetencji – ale hej, były też przebłyski! :)

„Najważniejsze punkty” (ironia na bok):

• Użytkownicy są rzeczywiście stabilni. Żeby admini wykazali się kręgosłupem wobec ownera, to już za dużo – tak bardzo boją się stopienia się szefa, że wolą zbiorowo chować głowy.
• Ogromne uznanie dla tutejszego ownera: Jego nieudolność to najlepsze PR, jakie można sobie wymarzyć. Dzięki jego talentowi do zniechęcania ludzi, konkurencyjny serwer kwitnie wspanialej niż każda oaza na pustyni. Najlepsza rekomendacja!
• Kto lubi przedawkowanie toksyczności, pokocha to miejsce. To jak wypadek samochodowy w zwolnionym tempie – nie można oderwać wzroku.

Codzienna nędza (Rzeczywistość):

• Nasz ukochany owner ma zrozumienie gry jak mrożony tost. Mimo ponad 25 000 godzin zmarnowanego życia sądzi, że musi wszystkich nękać nieproszonymi radami – podczas gdy stale zdobi dno tabeli. Nic nie pomaga też obsesyjne resetowanie jego statystyk; talentu po prostu nie da się kupić.
• Uwielbia dźwięk własnego głosu tak bardzo, że każdemu permanentnie wchodzi w słowo. Sprzeciw? Beznadziejny. Kto nie słucha lub mówi prawdę, natychmiast dostaje obowiązkowy kaganiec lub Bann-Hammer. Odporność na krytykę na maksymalnym poziomie.
• Jego strategiczne arcydzieło: Ustawia czasy rund, których sam nie rozumie. Gdy umiera (co jest jego hobby), od razu wrzeszczy, że nie pędzimy natychmiast z prędkością dźwięku po mapie. To, że mógłby po prostu dostosować czas, najwyraźniej przerasta jego zdolności poznawcze.
• Między swoimi ego-tripami gorliwie żebrze o datki. Jakoś trzeba sfinansować życie bez pracy, skoro w realu uważa się za mędrca, który zjadł całą mądrość, a prawdopodobnie wciąż mieszka u mamy.
• Dyskusje z nim odbywają się według stałego schematu: Wyobraź sobie 10-letnie dziecko, któremu ukradziono lizaka i oblizano go na jego oczach. Dokładnie na takim poziomie dojrzałości emocjonalnej możecie się spodziewać.

Podsumowanie: Mutować, ignorować i patrzeć, jak statek tonie. Jest to wręcz zabawne.